Chimera senności

Gdy nocą dnieje,
cuda się zdarzają.
Gwiazdy srebrzyste zaklinają pełnię,
a lico luny z każdą chwilą więdnie
miarą wezbraną –
bo to snu mierzeje,
skrywane skrzętnie.

Gdy zaś w etui
marzeń Morfeusza,
wędrowne słowo szuka swego miejsca,
to myśl niepełna zza światów powraca,
by błoga cisza
mogła się utulić
w dłoni tułacza.

Kasia Dominik