pod dotykiem nieba | version: 10.06.2016 13:53

Pozbawione muślinu
ramiona, pulsują nagością w twarzy
księżyca. Spektakularną prostotą
inaugurują festiwal pragnień.

W natchnieniu, językiem
wiatru falujesz ciepłem szeptów.
Liżąc kosteczki pianina,
rozbudzasz uśpiony instrument.

Nastrojona chwilą,
wspinam się dreszczem w wypukłość,
w posiadanie zagarniam usta,
gdy opuszkami przebierasz w tonach.

Nim pożar obejmie sieć
neuronów, pękam pod ich dotykiem.


Yvonne Maria Nowa