oczekiwanie

wybudowałem wewnątrz siebie
dom z balkonem
który stoi pusty

na posadzkę spadają słowa
(nie)wypowiedziane
w żyłach płynie zielona krew

jestem embrionem martwego ptaka
któremu połamano skrzydła
krzyczę

a bóg zamienia go w grzech
a grzech w wyjątek
od reguły o swobodnym opadaniu na dno
DNA

wybudowałem w sobie kościół
ze strzelistymi wieżami
które przypominają skrzydła(u)padłych aniołów
lecz żadne z nich nie uniesie
do ciebie moich tęsknot

dlatego maluję ludzi bez twarzy
czytam w pustych oczodołach
piszę dla nich modlitwy

wypuszczam w tobie korzenie
niech zakwitną niecierpliwymi dłońmi
które czytać cię będą z faktury skóry

w moim kościele pusta ambona
nie ma komu głosić wiary
zegary zamilkły
na wskazówkach dojrzewa oczekiwanie