Preludium jesienne

Kwiat był piękny
teraz sucha łodyga
czas kwitnienia jak cień przemyka
nutka serca cichutko drga
muzyką letniego promyka

Jeszcze ciepło
ale dzionek już krótki
jesiennej nostalgii muzyka
słońce zwija swój złoty szal
ciasno szyję złotem obleka

Skrzypek wiatr gra preludium do jesieni
słońca mniej
więcej krótkich cieni
jeszcze ciepło ciała trochę odsłonione
zaraz chłód
szyje ciepłem otulone

Suchy dywan pod nogami zaszeleści
wiatr niesie hiobowe wieści
siwe niebo nad ziemią niziutko
Krople deszczu uderzają cichutko
w parasoli las płynący ulicą
smutne
zapłakane deszczem twarze
w strugach deszczu
wszystko się maże
deszczowa piosenka jesienna
tutaj w domu nawet przyjemna
a ja marzę o cieple kominka

wieczór długi

spędzę go na wspominkach.