pamiątki

w perłe zamknie swiat
potoczy szybko sie jej los
odbijajac od progów
blaskiem zacmi niejedna pare oczu
by znikniąć w pamieci wielbiona

pomnik marzeń w głowie ma niejeden z nas
tajemnica sa pragnienia
te niewypowiedziane
odrażające, tylko sobie zatrzymane
świeca w oczach mamiąc wielu
nikt nie pyta za to skrycie garnie się do cudzych
żeby uszczknąć jeszcze więcej życia złudzeń
co jak nocny motyl ginią w sile dnia