ADAM MICKIEWICZ i marceli frank

Marceli Frank
***


Nad tłumem potężnym i pustym
Stoją rozumni artyści ,
I płaczem czystej szczerości
Odbija krzyk ich wściekły ;


Nad tłumem potężnym i pustym
Przebiegł przerażony myśliciel,
I płaczem czystej szczerości
Odbija pazury ich wściekłe;


Nad tłumem potężnym i pustym
Strzępy Poezji i śmiech obłudny ,
I płaczem czystej szczerości
Odbija inteligencji ,żalu twarz .


A tłum jak dawniej nieczuły,
Stoi dumny i roześmiany .

Ten tłum widzę dokoła
I razi czernią serca ,
I poniża jedność twórczości,
I wzrok-zamykam.

Ciemnotę trzeba zwalczać i nawrócić ,
Wartościowym słowem napełnić ,
Kpiny ośle uszy wytargnąć ,
Mnie pisać , pisać i kochać-...




Treść wiersza inspirowana wierszem Adama Mickiewicza tworzonym w Lozannie 1839-1840

Adam Mickiewicz
***



Nad wodą wielką i czystą

Stały rzędami opoki,

I woda tonią przejrzystą

Odbiła twarze ich czarne;



Nad wodą wielką i czystą

Przebiegły czarne obłoki,

I woda tonią przejrzystą

Odbiła kształty ich marne;



Nad wodą wielką i czystą

Błysnęło wzdłuż i grom ryknął,

I woda tonią przejrzystą

Odbiła światło, głos zniknął.



A woda, jak dawniej czysta,

Stoi wielka i przejrzysta.



Tę wodę widzę dokoła

I wszystko wiernie odbijam,

I dumne opoki czoła,

I błyskawice - pomijam.



Skałom trzeba stać i grozić,

Obłokom deszcze przewozić,

Błyskawicom grzmieć i ginąć,

Mnie płynąć, płynąć i płynąć -