* * *

Rzuć kamieniem w słońce
i rzuć w krople rosy drżące

będą kwitnąć w Polsce
złote manowce

Dwa serca
porzucają klęskę

i w walizie glos
lecą przekupić los

Z wyjątkiem tej wojny
w Zatoce,
której nie rozpętały żywioły -

ni tekturowe łódki
niezatapialnej floty
pod banderą sumienia

Apeiron
nieskończony
awanturnik

Społem komuna
Jego tura

ni puste dnie,
ni pełne noce

bunt i heroizm
grawerują
mi w oczach