PYTANIA BUDZONE CISZĄ

PYTANIA BUDZONE CISZĄ

Dlaczego rozpuszczają duszę twoje łzy kobiece
w deszczowe dni w ogrodach zdarzeń
na wiszącym moście nad twą rzeką zmartwień
słowa bezdomne…
poematy zagubionych marzeń

Czemu maki więdnące u kamiennych tablic
niezapominajki pod wierzbą starowiną przy drodze
wiersz co szepcze litery… smuży łez kroplami
i gdy łabędzi pędzi śpiew…
jak szkwał świtem po jeziorze

Gdy martwymi minuty cisza w dłonie parzy
stos drew w kominku świetlistą kulą tańczy
i sen niedośniony z zamglonym obrazem twej twarzy
gdy biegniesz do mnie płonąc…
wśród brzoskwiń i pomarańczy

⊰Ҝღ$⊱……………………………………………………………… T☀ruń - 14 czerwca '15