PACIERZ JESIENNY

Czas wartko płynie, coraz szybciej
Senne wieczory , ciche, dłuższe
Za oknem chłodno, srogo, mgliście
Wierny Różaniec, Msza pojutrze

Dałeś mi Panie, długie życie
Minęła młodość jak kometa
Budziłeś z troską już o świcie
A każda chwila była święta

Bywało ciężko, o mój Boże
W chaosie, mroku, opuszczeniu
Jednak wierzyłam, że pomożesz
I wszystko się na dobre zmieni

Żarliwym sercem się modliłam
Pielgrzymowałam do miejsc świętych
Nieziemska siła w słowach tkwiła
Aż stał się cud, tak niepojęty

Odeszły troski, jesień wieje
Kotek odmawia swe pacierze
Już nie opuszczą mnie nadzieje
Bo Panu Bogu mocno wierzę