Zazdrość

"Gdyby ludzie pragnęli bardziej własnego szczęścia niż nieszczęścia innych, moglibyśmy niebawem mieć raj na ziemi“
(B. Russell)

nie zazdrość mi tego" raju"
on nie jest taki jak myślisz
to droga usłana potłuczonym szkłem
a ja zgubiłem buty

nie zazdrość mi tego życia
muszę znów zajrzeć w głąb ogrodu
wyrwać z niego serce
i spojrzeć w lustro

nie zazdrość mi moich myśli
one jeszcze nie dojrzały
do rzeczywistości
schowałem je w głębi szafy

nie zazdrość mi tego świata
ja wciąż wracam do poronionego piękna
które jak embrion krwawi
na stole sekcyjnym

nie zazdrość mi tych słów
bez nich jestem jak niewidomy
którego złośliwie postawiono
na skrzyżowaniu wczoraj z jutrem

nie zazdrość mi mojej wiary
przecież ja wciąż dzwonię do Najwyższego
a sekretarka uparcie odpowiada
PANA nie ma
jest na urlopie

nie zazdrość mi mojego charakteru
ja już się nie zmienię
zresztą i tak nie ma komu
przetoczyć mojej krwi

nie zazdrość mi mojej miłości
ona jedyna prawdziwa
jest moim wybawieniem
i niechby kur trzy razy

nie zazdrość mi niczego
niczego nie udawaj
nie naśladuj mnie
przecież ty też jesteś wyjątkowy

bardziej niż ci się wydaje