Rym dokładny

Podejrzewamy wiatr
o muśniecie ust
jedwabnym szałem
uniesieni

w stagnacji kontynentów
od wieków
przebaczeni

Jesteśmy jak
róża bez kolców,
ale i także
jak słowo bez treści,
bo wpisano w nasze życie

domniemany
reset
Nasz chrzest odbył się
w innej epoce
a my nadal trwamy
w energii gnozy

i choćby kończył się
świat
to jedna będzie pewna
danina piękna
i ugoda pogody
mgielnej

nie ostanie się kamień na kamieniu

W duchu naszych owacji
z przymiotem racji
i domieszką konsternacji
z wtórowaniem papugi
mamy u świętych długi

I nim miną rzek ruczaje
poleżymy nad
modrym Dunajem
i oddamy gorzkie żale
w wichru chwale
nim stopnieją lody
za Uralem

Wypijemy wino krwawe
z całej kolekcji win
odpuszczonych

i w żarze zamieszkamy
przelewając czarę
w katedrze Notre Dame

Ty postawisz żagle,
a ja cierpliwa skała
oddam ciepło i wrzawę

poezją czule tkaną
tą watą
poniechaną
czystością bieli
słów anieli
od zarania

Będziemy piękni
i młodzi
spacerować Alejami Wolności
bijąc wekslem
namiętności
w progi konieczności

bezsenni,
bo szlachetni
poszukują Wieczności
choć ta uwertura
daje weto
z ust króla

Nie będzie już
samotności
w kosztownej kolii
zamieszka rada
i ta zamieszka
będzie dziecięciem
wątpliwości

Niezłomni
otrzymają dar obecności
i oddadzą kategorię
piękna i jakości
(ponawiam) w Wieczności
z wysokości,
pobożności i harmonii
w dźwiękach
Szopenowskich
arii i etiud
starej Polski
ale i Młodej Polski
Polski Współczesnej

Dziś wejdziesz
do Raju bram
na immunitet
Senatorski

Aniele Stróżu
mój kontuszu i żupanie
na wzgórzu
gdzie Wysoki Zamek
i ty, Człowiek

skąpany
w kopcu z rys
woskowych
i róż
czerwonych

Wszech-Miłości,
bo chcę abyś miała
usta Angelino wszelkiego
Arché
mego istnienia
pra-przyczyno

w złocie i srebrze
grawerowana
Femme fatale
nim zemszczę się
na sztuce
i ciebie w brązie
wyrzeźbię lutując

Amadeusza
i Sandrę –

kochankowie
bez skali
w burzy literatur
doskonali

Wierności
Miastu i Światu,
a także poezji
w rymie dokładnym
dochowali