W SMUTKU AUREOLACH

W SMUTKU AUREOLACH

Gdy tak słodko śpisz
i śnisz jeszcze słodziej
nie chcę cię budzić
w oczy żadna z muz nie zaglądnie
gdy mam z bólu gorącą głowę
pod zgubnych myśli natłokiem
gdy bezładnie tak wirują pod sufitem

Bo czasem już nie wiem
dokąd zmierza świat
pełen wad
trudnych tak do zniesienia
jak z rojeń paranoika
w smutku szarych aureolach
o ostrych oćmy krawędziach
jak brzytwa

I gdzież sens, gdzież logika
nie z baj i baśni
dlatego nie chce cię budzić
nie chcę cię smucić
bezsilnością
nie chcę, bo boję się pytać
czy niebo się nad Ziemią rozjaśni
śnij smacznie

⊰Ҝღ$⊱………………………………………………… T☀ruń - 22 marca '25