przytulanka | version: 20.07.2012 19:44
jesteś każdą strofą wiersza
wiersz jest tobą w strofie każdej
tak przenikasz w bliską przestrzeń
pobudzając wyobraźnię
jesteś śmiechem kiedy smutno
smutek topisz w pajęczynie
uwięziony zjada pająk
i w pająka brzuchu ginie
ciepłem jesteś co ogrzewa
wyziębione liter rzędy
wodą świeżą co podnosi
płatki kwiatów które zwiędły
światła łuną co w ciemności
ciemność z tobą nie przeraża
tylko czemu w miejscu stoisz
drogi nie chcesz już pokazać
jesteś dłonią co pieszczotą
pieści obejmuje tuli
chociaż całym wierszem jesteś
wiersza...nie da się przytulić
iw, 18.07.12
wiersz jest tobą w strofie każdej
tak przenikasz w bliską przestrzeń
pobudzając wyobraźnię
jesteś śmiechem kiedy smutno
smutek topisz w pajęczynie
uwięziony zjada pająk
i w pająka brzuchu ginie
ciepłem jesteś co ogrzewa
wyziębione liter rzędy
wodą świeżą co podnosi
płatki kwiatów które zwiędły
światła łuną co w ciemności
ciemność z tobą nie przeraża
tylko czemu w miejscu stoisz
drogi nie chcesz już pokazać
jesteś dłonią co pieszczotą
pieści obejmuje tuli
chociaż całym wierszem jesteś
wiersza...nie da się przytulić
iw, 18.07.12
Poem versions
- 20.07.2012 20:13
- 20.07.2012 19:44

My rating
My rating
My rating
My rating
Moja ocena
E, tam... Ten wiersz nadaje się do przytulania. Pozdrawiam :)My rating
Regina, PrzyŚmieszek...
dzięki :))Moja ocena
Moja ocenaMy rating
Moja ocena
Przytulanka Stokrotnapięknie
pani stokrotna piękneMy rating
My rating