prozaicznie | version: 7.09.2016 16:19

dawno nic nie pisałam
przyznam się nie miałam o czym
śniadanie obiad kolacja
i czym tu się ekscytować

wszechobecny zapach trawy
różowy zachód za wzgórzami
pretensjonalny szpaler tui
przestał być poetyckim rauszem

codzienność zgrzebna mnie osacza
z trudem znajduję strzęp miłości
biologia wydaje mi rozkazy
każe jeść każe pić każe żyć