ciągle w ruchu | version: 4.04.2016 23:35
oszroniona
mrozem skuta
ale wciąż żywa śni,
że w pośpiechu potargana
rozczochrana porannie
pędzi
o śnie nie pamięta
celem zanęcona
pędzi
i kark sobie kręci prawie
zderzenia nie unikając
z inną się miesza
i ta sama i jakby inna
o celu tak już nie myśli
rozleniwiona nagle
brzemienna
na sobie skupiona
do siebie samej zwrócona
zasłuchana wciąż rosnąca
już z brzegów wychodzi
już sama się w sobie nie mieści
i w końcu pęka
i cel znów ma przed oczami
tak blisko, że go nie widzi
choć to ogrom oceanu
a kropla u źródeł zmarznięta
właśnie odkryła, że jest wolna
mrozem skuta
ale wciąż żywa śni,
że w pośpiechu potargana
rozczochrana porannie
pędzi
o śnie nie pamięta
celem zanęcona
pędzi
i kark sobie kręci prawie
zderzenia nie unikając
z inną się miesza
i ta sama i jakby inna
o celu tak już nie myśli
rozleniwiona nagle
brzemienna
na sobie skupiona
do siebie samej zwrócona
zasłuchana wciąż rosnąca
już z brzegów wychodzi
już sama się w sobie nie mieści
i w końcu pęka
i cel znów ma przed oczami
tak blisko, że go nie widzi
choć to ogrom oceanu
a kropla u źródeł zmarznięta
właśnie odkryła, że jest wolna
Poem versions

My rating
My rating
My rating
My rating
My rating
My rating