tam gdzie echo śni

w lesie
który zapomniał
własnego imienia

rosną dźwięki

ciche jak mech
zielone od milczenia

wiatr zbiera je
do kieszeni zmierzchu

a noc
przyszywa do gałęzi
ich niewidzialne skrzydła

echo
nie wraca

ono błądzi

od paproci
do gwiazd

i po drodze
gubi odrobinę światła
które rano
zakwita rosą

czasem
kiedy człowiek
na chwilę zapomni
że umie mówić

usłyszy

jak las
śni jego imieniem



Augsburg, 08 lipca 26'