Hannibal Barkas

Hannibal Barkas


Ściana tarcz
Twarze wykrzywione w nadludzkim wysiłku
Gladiusy dźgające bez wytchnienia
Krew i pot
Gdzieś na murach
Patrzą oczy
Zapłakane
Barkasie gdzie zgubiona dusza twoja
Nie zwyciężysz w tych wojnach niezliczonych
Idź w progi domu
Uściskaj malutkie rączki
Przytul synów
Ciesz się chwilami z nimi
Twój miecz jednak potrzebuje krwi
Umysł żywi się butnym pragnieniem zwycięstw
Nie ma dla ciebie ratunku
Umrzesz na wygnaniu z dala od świętego miasta
Nie zobaczysz już nigdy Kartaginy
Tarcza napiera na tarczę
Śmierć krąży po polu
Zbiera swoje żniwo
Barkasie …

W.A.B