Historia pewnej mutacji

A w moim świecie jest nieco inaczej:
Kot u mnie, jak pies podaje łapę,
Wierszy nie piszą wcale poeci,
A czas od przodu do tyłu leci.

Korzenie ku górze puszczają drzewa
Ptak pływa w wodzie, a ryba śpiewa,
Ziemia jest płaska, jak tarcza zegara,
Młoda jest starość, a młodość jest stara.

I każdy człowiek chodzi na głowie,
Gęba wysłucha, co ucho powie,
Powącha oko, co nos zobaczy,
Zającem – ślimak – więc się nie ślimaczy.

Ludzie się rodzą powstając z grobów,
A umierają po ojca połogu,
I coraz więcej ich jest w moim świecie,
Jesienią po zimie i wiosną po lecie.

Ale wy przecież też taki świat znacie!
Jest dla was często ważniejszy niż pacierz.
Skąd to się bierze? A co, nie wiecie?
Zbyt mocno żyjemy tu, w internecie.