Zwrotnik raka

Udaję że mnie nie zobaczy
kiedy zamknę oczy

jak dziecko

naiwnie
myślę że nie można tak po prostu umierać
kiedy kawa niedopita
i wciąż tlący papieros

bezsilność wypłukuję Cossard Gordon
choć czasem wyziera spod powiek

gryząc z bólu dłonie

z Dianny Krall próbuję ułożyć
odłamki dnia pomiędzy wierszami

najdłuższe są noce
kiedy niebo milczy
a ja na kolanach
przesuwając gwiazdy jak paciorki
czekam świtu
który może okazać się ostatnim

na nierówne kawałki
podzielono świat

wciąż udając
że wszystko jest w porządku
piszę

długie listy do Boga