Cyrenejczyk

Dziś dostałaś swój wyrok,
dożywotni krzyż,
który ma chabrowe oczy,
zupełnie takie jak twoje.
Wiem, że będzie go trudno dźwigać
po wertepach straconych złudzeń,
ścieżką nadziei na sam szczyt,
zielone wzgórze Golgoty
wypalone z marzeń.

Twoja rozpacz w słuchawce telefonu,
jak trąby Jerycha,
zburzyła cały porządek naszego świata,
zamkniętego w dłonie i milczenie.
Naszą tajemnicę,
szarego motyla smutku.

Jestem Cyrenejczykiem.
Pokocham twój krzyż jak własny.