Nostro uomo.

Opowiadasz
o górach,
które przenosisz
na odległość abstrakcji.
To nie praca dla cyklopa,
lecz mrówki.
W wolnych chwilach.
przedzierasz się przez zarośla,
absurd bujny tego roku.
Przed telewizorem
klepiesz nudę
w pośladki,
wertykalizm jest
ci obcy,
jak ósmy
pasażer
wczorajszego
pożądania..