Lekcja pokory

auteur:  Jowita M.
4.8/5 | 19


puste molo
plaża pusta
wiatr zamiata
ślady w piasku
w dal spoglądam
dni minionych
widzę tylko
smutek własny

gdzieś przepadły
wspólne myśli
ktoś odebrał
skrzydeł moc
podciął nogi
zmienił wszystko
mała cząstka
żyć przestała

spokorniałam

Poem versions


 
 
commentaires


Moja ocena....

Gratulacje Jowitko... wszyscy wierzymy; ze zostaniesz, ze bedziesz pisala.

@Józef Baran

Dziękuję za ocenę i komentarz...
Czasem błaha forma potrafi bardziej trafić do czytelnika i więcej przekazać.
14.03.2012,  Jowita M.

lekcja pokory

Ładna rymowanka.
Nieco blaha, choć jest nastrój, choć jest nostalgia, lekkość formy.
Podwyższę na 2 i pół.

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

@ Anna

Dziękuję za podpowiedź...
chętnie skorzystam i zamienię :)

Dziękuję wszystkim za oceny :)
24.02.2012,  Jowita M.

Moja ocena

Jowito,
ten wiersz jest ciekawy poprzez to ,że jak rzutnik rzuca na ekran slajdy z ...
Ma ładny rytm i melodie. I tak sobie, właśnie. pomyślałam, że gdyby słowo "istnieć" Zamienic na "życ" , to powstałoby ładne melodycznie zakończenie tekstu.;) Pozdrawiam

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

Moja ocena

Piękny
mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  
24.02.2012,  olszyna

mes votes

mes votes:  

mes votes

mes votes:  
24.02.2012,  renee

mes votes

mes votes: