Zachód

Snuję się
po wnętrzu nieokazywania
półmrokiem
półżyciem

zbieram pozostałości skrzydeł
szeptolicych poematów
czerpanych z niewstrzemięźliwości pragnień

układam je cicho
w dolinie chwili
jedna po drugiej

unoszą przezroczyste oczy
na sposobiony do echa
gorejący zachód snu