oko jaskółki

został po tobie ciężar
znoszonej skóry z grobami
pamięci

bezdomny świat i fragmenty
obcych twarzy

nad ostatnim oddechem
wciąż wiszą niespełnione sny

cisza pochowana w słabym ciele
smak życia na wargach

w mojej głowie mieszka
oko jaskółki która znała cię
najlepiej

wszystkie znaki na niebie i ziemi
odchodzą razem z tobą