Tren

Czy słyszysz trąbkę?
W tle drzew, schowana w brzmieniu ptaków.
Werble sypanej ziemi nie do taktu.
Talerze szufli nie perkusja.
Jednak grają nie do rytmu,
Nie do rymu.
Biało.
Ilu smutnych w nieruchomym tańcu,
Ilu ciekawskich w pląsach!
Słyszysz trąbkę, przyjacielu?
Na Twoją cześć gra.
Ona jedyna nie kłamie,
To nie jest fałsz, to tylko niedoskonałość.
Fałsz milczy na twarzach nieobecnych tutaj.
Chociaż są, przybyli.
Nie widzieliśmy się trzydzieści lat bez mała,
A jednak wczoraj śniłeś mi się.
Dlatego jesteś moim przyjacielem,
Dlatego przyszedłem powiedzieć ci żegnaj.
Na wieki.

(Ś.P. Dżambolowi)