Rosnąć pychą, karleć dumą | version: 26.02.2026 14:22

Dzisiaj obudziłem się z nieistnienia
a staruszek Świat
remontował mój Wschód słońca

Jutro zasnę w uścisku Miłości Doskonałej,
bo walczyłem o jej znamiona
na swej duszy

cały Współczesny epos,
a ostateczny triumf
wyniósł na ołtarze zmysły
rozpalając do granic
dysputę o heraklitańskiej rzece
żalu, w której przegląda się

Człowiek podejrzany
o życie w pełni

Wczoraj zaczniemy nowe
Igrzyska
ale w celu podniosłej rywalizacji
nie Kedywu zbrodni
na żądzy oponentów

Bo byliśmy mali,
kiedy Werter strzelał w głowę,
bo byliśmy smutni
kiedy wyszedł z domu Syn marnotrawny,
i kiedy spalono na stosie Joannę d’Arc
bo byliśmy ubodzy
kiedy Jazon zdobywał Złote runo

a Diatłow spoczął na awarii
szczytu atomowego zegara

byliśmy mali,
zgubni, rewolucyjni

A dziś mamy wszystko
Wiersze
Opowiadania
Komedie

Minimalizm, Street art, Performance

Jedynie chęć
stykania ognia z wodą
kończy się
w alkowie
walką platońskich cieni
Jedynie czerń i biel
pozostanie czernią i bielą

A nam umorzono
cały paradygmat,
w cieniu wielkiej góry
umorzono cały kanon
i cała doktryna
legła w gruzach

Najlepiej będzie jeśli
te kamienie,
które pozostały
włożysz w usta
i zaczniesz

ćwiczyć milczenie