PO BITWIE

PO BITWIE

Po bitwie o przetrwanie
wolniej płyną myśli
i serce bije ciszej
jest jakoś jesiennie
os­tatnie słowa zapomnienie do­gasza
fotografie zblakły przez lata
w promieniach wiosen
i babiego lata

I nic nie pozostaje
ni krople deszczu, ni łzy
o zapachu zefiru
nawet szept najcichszy
tylko milczenie
w pogniecionych w zaraniu wierszach
nie woła o pomoc
zda czeka na cud

⊰Ҝღ$⊱……………………………………………………… T☀ruń - 6 czerwca '25