WIERSZE

WIERSZE

Nawet doskonałe wiersze
poematy najpiękniejsze, najszczersze
pełne serca i emocji ogni
nieulękle ważkie, wieszcze
jak egipskie hieroglify
rozprószą się w pył
w tuman szarego piasku
zamieni je ktoś smętny i mroczny
żałosny demon wyroczni

Jak Pompejów skruszone mury
lub spłoną w płomiennym lazurze
zginą blaknąc w przestworzach
za ciemnym nieba tłem
bez pocałunku pożegnania
łzy nawet nie pozostaną
ni w gardle uwięzły głos

A może znajdą schronienie
pośród eterów ustroni
na zielonych melancholii łąkach
poza czasem i przestrzenią
pod gwiazdą szczęśliwą
by w jej blasków pląsach
w rajach złotych mgieł
mienić nieskończenie

⊰Ҝற$⊱……………………………………………… T☀ruń - 9 czerwca '23