List

List do Wszechświata

Gdy gwiazdy świecą raźniej w górze,
a obłoki kładą się na bok,
mapa nieba cicho się otwiera,
a ja w drogę stawiam pierwszy krok.

Jedna noga, potem druga,
powrót rośnie w rytmie dnia,
rehabilitacja jak skrzydła
ponad zmęczenie ciało pcha.

Spacer staje się oazą,
myśl się jasna budzi znów,
kroki niosą spokój w sercu
pośród cichych nocnych snów.

A nad drogą księżyc rogalik,
srebrna luna w ciemnym tle,
rozjaśnia mózg i ludzkie kroki,
prowadząc mnie spokojnie w dal.