przestrzeń swobody

niebo zapada się
na wysokie bloki
smogiem okolone trumny
szuranie szczurów
jeszcze niżej szwargot ziemi
mieszkańcy w ukryciu
przyczajeni obserwują świat
w judaszach telewizorów
zdradza ich niepokój
zjeżona sierść niedomysłu
pokasłują i posmarkują
imaginując wrogów
najlepiej krasnali