czas

Czas jest tym czego zapomniałeś dodać do wielości zdarzeń w kolejności analfabetycznej
mgłą która rzuciła wyzwanie słońcu zapnij kurtkę żeby cię nie przewiało jest jednak wiecznie wieczne jest pióro
które milczy symbolicznie w rytmie krążącej w tobie krwi
dodaj śmiech z offu który jest śmiechem boga zza matowego okna
czas pleśnieje na resztkach metafor współczesnego świata
jak powrót do jednej z krain no do której krainy
gdzie co robi czas czas pędzi w dół
czas jest twoją wyobraźnią czynnością cielesną fizjologią wydaną na kredowym papierze jak twarz wydanie pierwsze nigdy nie poprawiane
ten wiersz się nie kończy
dokończ se sam
i tam będzie czas
zagraj to jeszcze raz
sam