ZAWSZE WE DWOJE

ZAWSZE WE DWOJE

By nieść głowy
w chmurach
móc pełną piersią
odetchnąć
między wonnymi bujonami*
na fotelu bujanym
nie potykać o kamyczki
ni głazy
w tandetnie pozłocanym świecie
gdzie szczęście
w absolucie komercyjnych abstrakcji
wisi na nieszczęść włosku
i upadły, dotąd nieupadłe anioły

Na twoje poranków w Słońcu
w których
tak ci do twarzy
pogodne chwile i namiętne
poezją malowane
bez fanaberii przecinków
wielokropków i wykrzykników
i me wybarwiane
zwiewnym Księżyca półcieniem
i serca skinieniem
na miłości podwoje
nawet w noce bezgwiezdne
by być… zawsze we dwoje


*bujony /bujany/ - wonne piwonie

⊰Ҝღ$⊱………………………………………………… T☀ruń - 7 listopada '25