ta która pilnuje nocy

nocami śni
o domu z bielonymi ścianami
sosnowym stole z jeszcze ciepłym
chlebem i starych kochanych dłoniach

ktoś woła ją po imieniu
ktoś snuje się korytarzem

zapach mięty otwiera pamięć

nocami śni o strachu
na dnie ciała umierają
ptaki

pod palcami stygnie oddech
gaśnie światło