Συμπέρασμα.. | version: 9.06.2012 15:51

Aλλότριος δολοφόνος πλησίασα ξανά
με βήματα αργά,στον τόπο του εγκλήματος
πειστήριο αναμνήσεων ζητώντας κ ωσαννά
μα πιο πολύ να βρω την άκρη αυτού του νήματος..

Μα ήτανε πανίσχυρο,συναίσθημα εγκεφάλου
σαν ήρθε απλά και ακούστηκε κραυγή μες την καρδιά μου
όλα μου μοιάζαν ίδια και η έλλειψη δικιά μου
κ αυτή η παρουσία σου,εθιστική,βαρβάρου..

Τα μέρη μας τα γύρισα κ εκείνο το ποτάμι
για ώρα εκεί τα λέγαμε κ εγώ σάπιο κουφάρι
και η συζήτησε άναψε μ εκείνο το τροπάρι
στης Εκκλησιάς που είμασταν κ αφήναμε σημάδι..

Επίμονη αναζήτηση με πείραξε στα νεύρα
μαζί σου δεν εθύμωσα μα πιο πολύ με μένα
για αυτήν μας την αντάμωση κόλπα φτηνά εφεύρα
κ ο φόβος της απόρριψης με έριξε στα τραίνα..

Μα πιο πολύ εθίχτηκε για σε το ‘να μου μάτι,
το δάκρυ όταν εκύλισε μου έμοιαζε μ απάτη
και ήταν το χαμόγελο δικό σου κ από αγάπη
σαν όλα τα συγχώρεσε,εμπρός για νέα πια λάθη..