Furia

Skończ jedno
by zasiać drugie
w krzywym grymasie
drwi zwierciadło
nieprzystosowanego jadu

chaosu nie zmiażdżysz
prędzej on cię zmiecie
zjełczałym oddechem
zbyt wiele powiedziane
i niewykrzyczane wcale

wypleń chwasty
dla nowego
w potłuczonym lustrze
odpryski błędów
popełnianych co dnia

zakrwawiona dłoń
zmazała odbicie
gniew pozostał
jak kotwica
nie znajdująca zaczepienia