Pani Depreszka

Co przeraża?
Śmiech grabarza

Zgniła
kiła
I mogiła

Wieczorami nie omieszka wpaść depreszka
Co na brzuszku moim mieszka
Ma salonik na pępuszku
A sąsiadów w lewym uszku

To jest dama nad czasowa
Co stołuję się na głowach

Rezerwacji dziś nie miała
Więc od progu już zagrzmiała:
„Jeśli chcecie życia sens
Potrzebuje wolnych miejsc!”