* * *

.... reszta się skrystalizowała,
jak uralskie samocwiety
wypiętrzone gwałtownie,
albo klejnoty połyskujące w kamieniu
gdzieniegdzie
ostrzem z obsydianu.
Tak może wyglądać serce,
wierzę w to.
Ale prawda jest inna,
złogi bez połysku
wypełniają czarodziejską grotę,
skamieniała zgroza obmywana krwią ...

....przecież....
... nikt nie zabrania mi...
... wierzyć, że jest inaczej...

Tak jest ładniej !