Azymut

Mogli nam mówić o powinnościach
my i tak poszliśmy, tam gdzie chcieliśmy
i czuliśmy, że będzie dobrze.
Nie zawsze było…
Wtedy spijaliśmy śmietankę odpowiedzialności.
Nauczyliśmy się ufać sobie,
najbardziej ze wszystkich mentorów.
Bo przekonaliśmy się, że
nasze samopoczucie wyznacza życiowy azymut.