Lubię

uśmiech pokornych pyszałków
czytać cudze nieposkromione myśli
uległość twardych klawiszy mojego pianina
tracić poczucie czasu, gdy gubię swoją dłoń w twojej
zagadkowość chwili rozpartej na firmamencie wieczności
radość po smutku, życie po śmierci i nieprzewidywalność bytu