Moja Padwa

Moja Padwa jest zamiejska
Nie chroni jej żaden święty
Po starym kocie
Zostało rude odbicie
W kuchennej szybie

Moja Padwa jest zziębnięta
Brak w niej uczonych i książek
W samotnym domu
Zostały różowe buty
I smak jej dorsza

W mojej Padwie nie ma już psa
Wschodzą na nim nowe kwiaty
W ogrodzie dziadka
Zostały jeszcze zabawki
I zapach szczęścia