Serce

Serce

Moje serce jest zielone,
dzikim bluszczem oplecione,
z bluszczu driady robią wianki.
Leśnych pieśni rytm w nim bębni,
gniazda pośród żył gałęzi
wiją ptaki.

Moje serce w czarną ziemię
wrzące wbija żar korzenie,
drobne dłonie na kształt liści
ma w koronie rosochatej,
każda z dłoni własnym światłem
iskrzy i lśni.

Moje serce pośród nocy
mieni się jak kwiat paproci,
śpiewa jak podniebna łąka,
w tej piosence chcesz, czy nie chcesz,
jeden się powtarza refren:
— kocham
— kocham
— kocham
— kocham.