autopsja

Autor:  Kamila Ramisz
5.0/5 | 8


Siedząc nad morzem,
nurzając dłonie w piasku,
myśli składa w ofierze falom.
Naga wbiega do wody
i nagle czuje się wolna niczym ptak,
unoszona szumem wiatru.
Nie ma już marzeń,
jedyne uczucie jakie posiada
to żal do samej siebie,
że tak łatwo dała się ponieść.



 
Kommentare


Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

My rating

witamy w gronie emultipoetrowiczów, Kamila
Meine Bewertung:  

My rating

gratuluję debiutu:)
Meine Bewertung:  
14.02.2011,  BMB

My rating

żal?! A cóż na to mewy - w pióra jedynie odziane?
Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  
14.02.2011,  kate