Mama, która odeszła. Dyptyk

I.

Słoneczną drogą -
nie autostradą
w złotym południa blasku -

w sandałkach letnich

na bosych stopach
sukience powiewnie jasnej
lekkim krokiem jak motyl

Tylko dlaczego
w życia gospodzie
serce wciąż omotane

co za nic nie chce
ustąpić duszy
odejście wstrzymując

do Domu. Ponad gwiazdami?

II.

Ani śladu cienia
bo pyłkiem brzozy
zdążyła wniknąć
w ochrę gliny

I jedynie inskrypcja
milczeniem potwierdza
Jej przeprowadzkę
do Niezbywalnego. Życia

pod imieniem własnym
z udokumentowanym
nazwiskiem -
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
w dowodzie tożsamości

16.04. - 25.05.2012