Upał

Upał

Powietrze tętni nad duktem,
i słońce jak wielka lupa
wypala ziemię bezruchem,
upał.

Las skamieniały przecina
żałosne kwilenie ptaka —
tonąca w niebnych głębinach
skarga.

Motyle lekko, bezwstydnie
trącają ciszę skrzydłami,
świat wstrzymał oddech, leniwie
zamilkł.

Gdy w skwarze tym nawet cienie,
z pragnienia skwierczą i płoną,
jesteś moim wytchnieniem i
wodą.