Koniec świata

Szeptem jak pacierz mówiła:

- Widziałeś?
Dziewanny przekłuły ziemię,
by strzec widnokręgu.
Dłonie się rozsypały.
Ktoś pozaklejał usta i pąki.
Szukałam na ślepych kolanach:
nie ma już żadnych słońc.

Widziałeś?
Drzwi nie istnieją. Tu tylko
tynk się miesza ze śliną.
Jestem zrobiona z tej folii,
która zasłania okna. Jestem…

A on jej przerwał
świat zamykając jak książkę:

- Chciałbym się z Tobą kochać.