Pozory mylą

Szanowny pan, proszę pana,
Nie ma racji.
Czy pan myśli, że głupiutka kurka
Sama się oskubie, przyprawi
I położy na półmisku
Z obranym jabłuszkiem w kuperku
I podniesionym do góry ogonkiem?
Że zwiąże sobie udka
Tiulowymi wstążeczkami,
I z lekko rozchylonym, słodkim dziobkiem
Wpatrywać się będzie błagalnie
W pana święte oblicze
Maślanymi oczkami?
Że będzie czekać w nieskończoność,
Aż raczy ją pan łaskawie spróbować!?
O nie, proszę pana,
Pan się głęboko myli!
Ona skoczy panu między lędźwie
I z wściekłością wydziobie jaja.

W końcu jaja to kurza rzecz!