Tak smutno

Szłam milcząc
zapatrzona w karawan
i sąsiadów idących przede mną

Wspomnienia przelatywały
przez głowę jak błyskawice
Tam ostatnia matka koleżanek z przeszłości
Ostatnia ostoja z dzieciństwa

Czas tak szybko wszystkich pozabierał
Poukładał w cmentarnych alejkach

Gdzieś w sercu ulokował się smutek
żal że coś się skończyło
Spojrzałam na dawną koleżankę
jak ona się zmieniła
Pewnie pomyślała to samo
patrząc na mnie

Minęło
już nie założę mini sukienki