Zwlekasz

Nie szukasz już
gniazd żurawi na
kartoflisku grzęźniesz
niepamięcią samotności
kwitną krokusy

na powidoku fantasmagorii
zbudowany mały dom
pełen miłości w uścisku
codziennych zmysłowości
rozgrzewa kominek

Nie szukasz już
nic specjalnego na
dobre jutro oczy
mrużysz tęsknotą
zaszczekał pies

po horyzont słońca
zachodu ścieżka ogrodem
prowadzi do nieładu
uczuć wyczekiwanych
rozniecony ogień