Taki ja

Zdyszany pędem uciekającego czasu
obezwładniony własną bezsilnością
włóczący się w gąszczu alei liter
usiłujący zaprzyjaźnić z przemijaniem
za pazuchą schowana naiwność
trochę liryczny trochę niepewny
jak pierwszy wiosenny
koncert świerszcza

jestem wiec piszę
piszę wiec jestem
śmiertelną cząstka
alfabetu nieskończoności