W bramie

Za rogiem u Junka
zbierają się wszyscy z ulicy.
Razem piękniej
pluć pod nogi
słowami
wypitymi z jednej butelki.

Papieros z rąk do rąk
krąży,
kopernik żyje,
czas płynie względnie,
poza tym
wina Tuska,
polska nasza
póki my,
po naszym trupie,
nie zginiemy.


Ktoś postawił
kołnierz,
dał znak,
ostatnią zapałkę
zapaliła dziewczynka.